"Wiesław Grzegorczyk - Plakat" - otwarcie wystawy w Czytelni Prasy

-A A +A
27 lutego w Czytelni Prasy odbyło się otwarcie wystawy "Wiesław Grzegorczyk - Plakat". W tym dniu zainaugurowaliśmy również nowy cykl spotkań poświęcony Rzeszowskim Rodom Uczonym.
Galeria zdjęć z tego wydarzenia

W ramach spotkania przedstawiony zostanie zasłużony dla Rzeszowa i Rzeszowian Ród Grzegorczyków, ze szczególnym uwzględnieniem roli Pana Lesława Grzegorczyka - Prof. Wydziału Lekarskiego UJ, Dziekana i Prodziekana Wydziału Pedagogicznego WSP w Rzeszowie i Uniwersytetu Rzeszowskiego, wybitnego specjalisty z zakresu dermatologii. Zaprezentowana zostanie również sylwetka artystyczna Syna Pana Profesora - dra hab. prof. UR Wiesława Grzegorczyka - z wykszatłcenia także lekarza (jak dziadek i ojciec) i absolwenta Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

 

Ród Grzegorczyków

GRZEGORCZYK Józef (VI 1894 Newark, New Jersey, USA - 30 IV 1955 Rzeszów), lekarz. Absolwent I Gimnazjum w Rzeszowie i Wydziału Lekarskiego UJ (1922). Doktor medycyny. Staż lekarski odbył w Szpitalu Powszechnym w Rzeszowie, następnie pracował w rzeszowskiejKasie Chorych. W I. 30. XX w. był lekarzem miejskim w Rzeszowie. We wrześniu 1939z polecenia Zarządu Miejskiego w Rzeszowie wyjechał do Tarnopola. Po paru miesiącach wrócił do Rzeszowa i pracował w Ubezpieczalni Społecznej. Po 1945 był lekarzem powiatowym,a potem lekarzem Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Rzeszowie. Żonaty z Eugenią Stary, córką Karola Starego. Mieli 2 synów: Wiesława (adwokat, dr prawa)i Lesława (lekarz,prof. medycyny). (Oprac. Jan Draus)*

 

GRZEGORCZYK Wiesław (15 X 1925 Rzeszów - 23 I 2007 Rzeszów), adwokat. Syn Józefa Grzegorczyka i Eugenii z d. Stary, nauczycielki, wnuk Karola Starego, brat Lesława Grzegorczyka. Żonaty z Anną z d. Skotnicką. Uczeń I Gimnazjum w Rzeszowie, egzamin dojrzałości zdał w ramach tajnego nauczania. W 1944 roku rozpoczął studia na KatolickimUniwersytecie Lubelskim, potem studiował w Krakowie. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1947) i Szkoły Nauk Politycznych w Krakowie (1949). Doktor praw (1949 Uniwersytet Jagielloński). Radca prawny (1951-1952), aplikant adwokacki (1952-1955), adwokat (1955). Członek Okręgowej Rady Adwokackiej w Rzeszowie (1967), jej skarbnik, sekretarz, wieloletni wicedziekan (1976 i później) i dziekan (1978 i później). Członek Zrzeszenia Prawników Polskich. Jeden z założycieli i prezes (1983-1987) ~ Towarzystwa Przyjaciół Rzeszowa. Miłośnik historii i zabytków (z jego inicjatywy rozpoczęto ratowaniebastionów wokół zamku Lubomirskich), znawca dziejów II wojny światowej. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Zasłużonego Działacza Związku Prawników Polskich. (Oprac. Wiesław Grzegorczyk)*


GRZEGORCZYK Lesław (31 VIII 1929 Rzeszów - 22 XII 2010 Rzeszów), lekarz dermatolog, specjalista medycyny pracy, nauczyciel akademicki, działacz społeczny. Syn Józefa Grzegorczyka i Eugenii z d. Stary, nauczycielki, wnuk Karola Starego, brat Wiesława Grzegorczyka, adwokata. Żonaty z Haliną z Grodzickich, ojciec Wiesława Grzegorczyka, grafika projektanta. Absolwent I Gimnazjum w Rzeszowie (1946), Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego (Akademii Medycznej w Krakowie, dyplom lekarza 1952). Doktorat (1962, AM w Łodzi); habilitacja (1968, AM w Krakowie); profesor nadzwyczajny (1976); profesor zwyczajny (1992). Asystent w Szpitalu Wojewódzkim w Rzeszowie (1952-1972), inicjator medycyny przemysłowej w b. woj. Rzeszowskim, dyrektor Wojewódzkiej Przychodni Przemysłowej w Rzeszowie, ordynator Oddziału Dermatologii Szpitala Wojewódzkiego w Rzeszowie, docent AM w Krakowie (1972-1976), profesor (AM w Krakowie: 1976-1992), twórca i kierownik Zespołu Nauczania Klinicznego krakowskiej Akademii Medycznej w Rzeszowie (od 1970) przekształconego w Katedrę Nauczania Klinicznego (1982), dyrektor Instytutu Nauczania Klinicznego w Rzeszowie AM w Krakowie aż do likwidacji tej placówki, członek Senatu AM w Krakowie (1978-1992, profesor zwyczajny WSP w Rzeszowie (od 1992), członek Senatu WSP w Rzeszowie (1992-2000), dziekan (1994-2000) i prodziekan Wydziału Pedagogicznego WSP w Rzeszowie, Wydziału Pedagogicznego UR Badania naukowe: dermatologia kliniczna, wenerologia i choroby zawodowe skóry. 205 publikacji w tym 5 w języku niemieckim i 7 monografii: Ropne i zawodowe schorzenia skóry w przemyśle metalowym - 1957, Wibracja w przemyśle i budownictwie oraz jej oddziaływanie... - 1964, Wpływ wibracji przemysłowej na człowieka - 1966, Człowiek w wypadkach drogowych (praca zbiorowa) - 1970, Drgania i ich oddziaływanie na organizm ludzki - 1972, Zarys stomatologii przemysłowej- 1979, Epidemiologia chorób zawodowych skóry - 1974, Medycyna ruchu drogowego: zagadnienia wybrane (praca zbiorowa) - 1974, Resovia - Lesław Grzegorczyk, Marian Kadow i Albin Małodobry - 1975, Zarys stomatologii przemysłowej - Lesław Grzegorczyk, Kazimierz Stawiński, Zofia Knychalska-Karwan - 1979, Człowiek a środowisko: wybrane zagadnienia z zakresu wychowania... - 1993, Zarys chorób zawodowych skóry - 1996, Ludzie starego Rzeszowa - 1999, Atlas diagnostyki zmian barwnikowych skóry - Stanisław Bajcar, Lesław Grzegorczyk - 2000. Promotor: 11 prac doktorskich, recenzent 3 prac habilitacyjnych i 21 doktorskich. Członek Komisji Ergonomicznej PAN Oddział w Krakowie, Komisji Alergenów Przemysłowych PAN w Warszawie, Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Inicjator powołania Stowarzyszenia Profesorów Medycyny w Rzeszowie (1999). Od najmłodszych lat kibic, później współautor monografii i dożywotni Prezes Honorowy "Resovii". Miłośnik historii i zabytków (w latach 70. - 90. XX wieku uratował dwór w Komborni niedaleko Krosna przed całkowitą rujnacją wybierając to miejsce na dom pracy twórczej AM w Krakowie, a następnie osobiście nadzorując prace remontowe). Odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Polonia Restituta, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty, Srebrny i Brązowy Krzyż Zasługi. (Oprac. Wiesław Grzegorczyk)*

 

GRZEGORCZYK Wiesław (24 X 1965 Rzeszów), grafik projektant, nauczyciel akademicki. Syn Lesława Grzegorczyka i Haliny z d. Grodzickiej, wnuk Józefa Grzegorczyka, prawnuk Karola Starego. Żonaty z dr n. med. Joanną z d. Reichhart, ojciec Krzysztofa i Piotra. Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie (1984), Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie (1990), Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1995). Kwalifikacja I stopnia (1999 ASP w Krakowie), habilitacja (2008 ASP w Katowicach). Asystent (1995-1999) i adiunkt (1999-2008) w Wyższej Szkole Pedagogicznej (1995-2001) w Rzeszowie i na Uniwersytecie Rzeszowskim (od 2001). Profesor nadzwyczajny na Wydziale Sztuki UR (od 2008). Autor plakatów, znaków graficznych, herbów (m.in. powiatu łańcuckiego i Sokołowa Małopolskiego), opracowań graficznych książek i czasopism, czołówki filmowej. Udział w 200 wystawach zbiorowych w 39 krajach, w tym w najważniejszych krajowych i międzynarodowych biennale i triennale plakatu. Prace w zbiorach 13 muzeów. Laureat 28 nagród i wyróżnień z dziedziny projektowania graficznego, w tym: IV nagrody na VI Triennale Plakatu Politycznego w Mons (1995), wyróżnień na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym ETIUDA '96 i Festiwalu OFAFA '96, nagród głównych w konkursach na znaki graficzne Bielska-Białej (1996), Uniwersytetu Rzeszowskiego (2001), 650-lecia Rzeszowa (2003), 25-lecia Solidarności (2004), Wyróżnienia Specjalnego Jury w konkursie Taiwan International Poster Design Award 2005, nagrody Best ot Poland na międzynarodowym przeglądzie znaków graficznych Wolda'09 (2010 Mediolan) za logo Podkarpackiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków oraz do Stowarzyszenia Twórców Grafiki Użytkowej. (Oprac. Jacek Kawałek)*

 

* Źródło: Encyklopedia Rzeszowa / [red. nacz. Jan Draus, Grzegorz Zamoyski ; zespół red. Zdzisław Budzyński et al.]. - Wyd. 2. - Rzeszów : Mitel, 2011.